Column ds. A. Schot Geref. Gemeente Nunspeet: Goede boodschap

Benhadad, de koning van Syrië, belegerde Samaria, de hoofdstad van het tienstammenrijk in Israël. Alle aanvoerwegen naar de stad werden afgesneden. De inwoners werden uitgehongerd. In korte tijd stegen de voedselprijzen tot enorme hoogte. Wie krijgt de schuld van deze ellende? De profeet Elisa.

Hij moet vrezen voor zijn leven. En toch mag hij een goede boodschap brengen. “Morgen omtrent deze tijd zal een maat meelbloem verkocht worden voor een sikkel en twee maten gerst voor een sikkel, in de poort van Samaria.” Deze boodschap was ongelofelijk. God zal echter het leger van de Syriërs op de vlucht jagen. Hij laat de Syriërs een geluid horen van wagens en paarden. Zij menen dat Joram de koning van Israël, een bondgenootschap heeft gemaakt met de hethieten of Egyptenaren. Zij slaan op de vlucht. De vlucht van het vijandelijke leger wordt het eerst opgemerkt door enkele melaatse mannen. Zij leefden buiten de stad. Omdat zij sterven van de honger besluiten zij het legerkamp van de Syriërs binnen te vallen. En wat treffen zij aan? Een legerkamp zonder soldaten. Er ligt eten, drinken, zilver en goud in overvloed. Ze eten en drinken van de buit. Ze verbergen het zilver, goud en de klederen. Maar dan komen ze tot bezinning. Zij zeggen: wij doen niet recht! Dit is een dag van goede boodschap en wij zwijgen stil. Dat wordt hen tot schuld.

Zo is het met de verkondigers van het Paasevangelie. Paulus zegt: ‘Want indien ik het Evangelie verkondig, het is mij geen roem: want de nood is mij opgelegd. En wee mij, indien ik het Evangelie niet verkondig!’ (1 Korinthe 9;16). Er zijn ook vandaag nog veel mensen die de goede boodschap van Pasen niet kennen. Wij doen niet recht als wij deze boodschap voor onszelf houden. Ook nu is er nog spijze te krijgen voor hongerigen en drinken voor dorstigen.

Wat gebeurt er met die boodschap? De boodschappers worden niet vertrouwd. De koning van Israël dacht dat hun boodschap een list was van de koning van Syrië, om het volk de stad uit te lokken. Maar de waarheid en het troostvolle van deze boodschap werd ondervonden door een hongerig volk. We lezen niets van deze boodschappers. Het gaat ook niet om hen, maar over de overwinning die God gegeven had!