Column Kees de Groot: God en Moederdag

Aanstaande zondag is het moederdag. In één van de plaatsen waar ik predikant was, vroeg een meisje: “Mag ik God ook moeder noemen en in plaats van ‘Onze Vader die in de hemelen zijt’ ook bidden ‘Onze Moeder die in de hemelen zijt?” Uit haar mond geen vreemde vraag, want zij had een problematische relatie met haar vader. Ik heb haar gezegd dat ik daar in haar situatie geen bezwaar in zag. 

Waarom niet? Omdat God in de Bijbel Zichzelf onder verschillende beelden aan ons mensen presenteert (Schuilplaats, Rots, Koning, Vader, enz.). God komt God ons tegemoet, zodat wij een klein beetje kunnen vatten wie en hoe Hij is. Want Hij is zo anders dan wij mensen zijn dat elke vergelijking tekort schiet. Bijzonder is dat God Zichzelf ook als moeder presenteert. Jezus zegt: ‘Jeruzalem, Jeruzalem, u die de profeten doodt en stenigt wie naar u toe gezonden zijn! Hoe vaak heb ik uw kinderen niet bijeen willen brengen, op de wijze waarop een hen haar kuikens bijeen brengt onder haar vleugels, maar u hebt niet gewild’. (Matth.23:37) 

God is dus ook als een moederkloek die haar jongen onder haar vleugels warmte en geborgenheid geeft. Zoals al die moeders die aanstaande zondag een huis vol (klein)kinderen hebben daar volop van genieten, geniet God wanneer mensen bij Hem wegkruipen. In Jes.66:13 lezen we hoe God tegen het volk Israël zegt: ‘Zoals iemands moeder hem troost, zo zal ik u troosten, ja in Jerusalem zal ik u troosten’. Zo intiem als een moeder met haar kind, zo intiem wil ik met gelovige mensen omgaan, zegt God. 

Voor wie gelooft, fleurt het leven van deze werkelijkheid op. Gods tegenstanders zeiden: ‘We zien niets van God’. Maar God zegt tegen allen die ontzag voor Hem hebben en die Hij als een moeder zal troosten: ‘Wat jullie daar zien, zal je hart verblijden, je botten zullen gedijen als het jonge groen’. (Jes.66:14) Wie met God omgaat, wordt door Hem beïnvloed. Paulus schrijft aan de kerk van Thessalonica dat hij hen zowel met de beslistheid van een vader heeft benaderd als met de tederheid van een voedster die haar kinderen koestert. (1 Thess.2:7 en 11) 

Mooi als die beide kanten van God in een mens gestalte krijgen!