Column ds. A. Schot: Vallend blad

De herfst is op 23 september ingegaan. Ieder jaargetijde bevat een boodschap. De lente spreekt van het nieuwe leven. Het najaar spreekt juist van de dood. Ieder vallend blad is een prediking voor ons. 

De predikant J.J. van Oosterzee (1817-1882) schreef daarover het volgende gedicht:

‘De dood heeft mij een brief geschreven:

Ik las hem op het dorrend blad.

Dat, door de stormwind voortgedreven,

Op ‘t vensterglas had postgevat. (...)’

Er is geen blad gelijk. Soms vallen jonge bladeren die nog groen zijn. Eer ze aan de boom verdroogden, zijn ze door de wind reeds afgerukt. Bij andere bladeren is het een stervensproces. Dat proces begint al als het blad nog aan de boom hangt. We zien aan de kleur: straks vallen de bladeren af. Zo gaat het vaak met een mens. Het levensblad is allang verkleurd eer het valt. Een blad moet de boom loslaten: of door een windvlaag of door een regenvlaag. Zo moeten ook wij de levenswortel loslaten. Het blad dwarrelt naar beneden. Een gevallen blad komt op de aarde terecht in het stof. Het vallend blad wordt zelfs één met het stof. Zo is het ook met ons mensen. Sterven is voor ons een vernedering. God heeft gezegd: ‘Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.’ De gevallen bladeren maken weer plaats voor nieuwe. Zo is het ook met de mensen. Dit proces verloopt al eeuwen zo. Nooit zegt de dood: ‘Het is genoeg.’

U zult zeggen: wat een deprimerende boodschap. Is er niet meer te zeggen? Zeker wel. De profeet Jesaja spreekt over Jezus, die als zo’n vallend blad wilde worden. Hij vernederde zichzelf om voor zondaren als een Boom des levens te kunnen zijn. Wie door het geloof met Hem verenigd mag worden, wacht straks een groene toekomst. Dan zult u zijn een altijd groene boom. Niet voor iedereen is dus de boodschap van de dood een verschriking. 

Het tweede couplet van  ds. Van Oosterzee is opmerkelijk:

‘En ‘k schreef terug: ‘Dank, schrikbre Koning!

Dat gij uw moeden onderdaan

Bij ‘t naad’ren aan zijn laatste woning

Een kalmen blik Vooruit doet slaan. (...)’

Zou u dat ook terug kunnen schrijven?