Beheerder André Hop vond in Groningen een oud aanrecht voor Aortjes Huus

André Hop is in zijn nopjes. Hij mag beginnen aan zijn derde periode van vijf jaar als beheerder van het historische Aortjes Huus. Hoewel de nummering Klarenweg 150 anders doet vermoeden, ligt het oude arbeidershuisje midden in de bossen en is het alleen bereikbaar voor wandelaars en fietsers.

Wijnand Kooijmans

Die maken dan ook graag gebruik van de mogelijkheid om eenmaal in de veertien dagen het huisje te bezoeken wanneer André hier aanwezig is om te vertellen over de historie. Om twaalf uur zet hij op ouderwetse wijze koffie en begint de soep te pruttelen. Geld mag hij daarvoor niet vragen, op tafel staat een busje waarin dankbare bezoekers een gift kunnen stoppen. “Het dekt net zo’n beetje mijn onkosten.” Bezoekers zijn welkom tot een uur of vijf.

Naast deze openstelling mag André zich daar ook graag soms even terugtrekken om rust te vinden. Want hij is een druk baasje. Naast zijn baan als manager van een tankstation is hij voorzitter van de IJsclub Hulshorst die hard werkt aan de komst van een gecombineerde vierhonderdmeterbaan voor schaatsen en skeeleren. Maar ook bestuurslid van de Vereniging Gemeentebelang in Nunspeet en sinds kort medebeheerder van het dorpshuis De Wieken in zijn woonplaats.

Het aantal bezoekers dat hij in de afgelopen tien jaar heeft mogen ontmoeten is best hoog. Bijzonder vindt hij het bezoek van burgemeester Céline Blom. Ook oud-burgemeester Breunis van de Werd kwam een keertje op de fiets langs. “Toen heb ik hem maar uitgenodigd voor een kopje koffie.”

In de verf gezet 
Hij geniet van de gesprekken met de bezoekers. Voorwaarde voor het beheer is dat hij moet zorgen voor het onderhoud van het pand. Twee jaar geleden heeft hij bijvoorbeeld alles nog een keertje in de verf gezet. Bij het beheer krijgt hij de nodige steun van zijn broer en zijn zus. De laatste zorgt er doordeweeks voor dat alles spic en span blijft. Hop zelf is een familielid van de laatste bewoners.

De gemeente Nunspeet is tevreden over het beheer en het college stelt dat Hop zich aan de overeenkomst houdt. Jaarlijks wordt het beheer geëvalueerd.

Bouwer van het huisje was een telg van de bekende familie Van Vloten. Zij hadden veel bezittingen zoals het Ronde Huis in Nunspeet en de voormalige camping Hoophuizen in Hulshorst, inmiddels gewijzigd in Bad Hoophuizen. Het Ronde Huis is afgebroken, de geschiedenis rond dit huis is nog steeds voor velen een raadsel.

De eerste bewoner van het arbeidershuisje was Hendrik Hop, die het huis kreeg toegewezen van wat destijds nog de gemeente Ermelo was. Hij trouwde met Aartje van den Hul uit Doornspijk nadat zijn eerste vrouw was overleden. Ze trouwden op 1 april 1909 en dat was geen grap. Het huis dankt zijn naam aan de bruid.

Ze gingen niet direct samenwonen. Hendrik verbleef eerst op twee andere locaties in Hulshorst voor hij introk bij Aartje. Voor André was het wel even zweten voor hij het beheer kreeg toegewezen. Hij was in 1996 aan het wandelen met zijn zus, vader en een boswachter. Hij vroeg aan de laatste of hij met zijn familie een paar uurtjes in het huis mocht doorbrengen om daar in alle rust een borreltje te drinken. De boswachter keek aanvankelijk of hij het in Keulen hoorde donderen.Uiteindelijk gaf de inmiddels gevormde gemeente Nunspeet toestemming, nadat kandidaten voor het beheer waren opgeroepen.

In de zomermaanden zitten bezoekers veelal buiten na een kijkje in het huisje te hebben genomen. In de wintermaanden wordt gebivakkeerd bij de kachel. Buiten het huisje is een ijshut te vinden waarin in de wintermaanden ijs naartoe werd gebracht dat daarin minstens een half jaar goed kon worden gehouden. Ook is er een waterput te vinden die in de Tweede Wereldoorlog werd gegraven. Alleen bij veel regen is er af en toe nog een beetje water in te ontwaren.

Naar Groningen voor een aanrecht 
André probeert het geheel zo veel mogelijk in de oude staat te houden. Dat was best bij het begin een flinke opgave. Van de oorspronkelijke inrichting was weinig meer aanwezig. Dat maakte dat hij naar Groningen moest afreizen om daar een oud aanrecht te bemachtigen. Ook kreeg hij de nodige spullen van mensen die hem hielpen bij de inrichting.

De jongens sliepen op zolder waar bij een bui de sneeuw naar binnen dwarrelde

De stoelen dateren uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. De bewoners leefden vooral op zand dat op vrijdag werd aangeharkt. In de zitkamer zijn nog de twee oorspronkelijke bedsteden te vinden. Gebruikt worden ze niet, overnachten is niet toegestaan. In de ene sliepen de dochters van het gezin Hop, in de andere de ouders. De jongens sliepen op zolder waar bij een bui de sneeuw naar binnen dwarrelde. In de woonkamer staat nog een pot met daarin een oude pijp en scheergerei uit lang vervlogen tijden. De hoop was dat het in de wintermaanden niet al te koud werd, de wc stond buiten.

Onderduikers in een hol
Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen de bewoners ook nog de zorg voor onderduikers op zich. Ze woonden in een hol in de grond, onder een stapel houtblokken. Het eten werd gebracht, verstopt onder de rok. Op een dag werd de bewoonster gewaarschuwd dat de Duitsers wisten dat er onderduikers in het bos zaten. Die werden op tijd gewaarschuwd, maar later toch opgepakt en afgevoerd.

Tegen het eind van de oorlog kwamen er ook Duitsers op bezoek. Aartje stuurde haar dochter naar de Engelsen die met twee tanks richting Aortjes Huus reden. Het naderende lawaai deed de Duitsers op de vlucht slaan, zonder eten.

Na het vertrek van Aartje stond het huisje lange tijd leeg. Eind jaren 70 werd het zo’n tien jaar gebruikt door de Nunspeetse Jachtcombinatie. Daarna stond het lange tijd weer leeg tot het werd verhuurd aan André, die het de moeite waard maakt een keertje een bezoek te brengen aan het pand. Al wordt gewaakt voor massatoerisme.