Straathoekwerk in Nunspeet: ‘Niets is uitzichtloos’

Wanneer (jonge) mensen het niet meer zien zitten, de afgrond steeds dichterbij zien komen, is er altijd nog het straathoekwerk dat er inspringt. Het woord uitzichtloos komt daarbij niet over de lippen. In Nunspeet maken ze er veel werk van: met een luisterend oor, maar ook met pijnlijk bijsturen, waarvoor de doelgroep vroeg of laat toch de noodzaak inziet.

Dick van der Veen

“Het gaat niet om zorgmijders, maar om zorgmissers”, zegt Iris Gommers, die met haar 20 jaar ervaring het team in verband met zwangerschapsverlof de helpende hand biedt. Ze praat ons bij samen met Fernand Dijkgraaf, die leiding geeft aan vier mensen met groot inlevingsvermogen. Het straathoekwerk bestaat in Nunspeet bijna 27 jaar. Met circa 150 jongeren hebben ze een of twee keer per jaar contact.

“De leeftijdsgrens 12 tot 27 jaar is naar boven toe opgerekt. Het gaat om inwoners tot in de vijftig die de weg naar reguliere hulpverlening niet kunnen vinden. Wij moeten oppassen dat we onze taakstelling niet nog breder maken dan ze toch al is. Betrokken zijn bij het vinden van oplossingen, zoals geluidsoverlast, maar daar niet de verantwoordelijkheid voor dragen. Wat dat betreft hebben we prima contacten met gemeente, politie, Halt enzovoort”, krijgen we mee.

Nunspeet levert maatwerk. “We koppelen individuele kwaliteiten aan teamwerk. Kijken bij een aanvraag wie daar vakinhoudelijk het best bij past. Soms hebben hulpzoekers ook zelf hun voorkeuren. We zoeken onze doelgroep op, spreken ze aan, gaan naar scholen, benaderen de politie. Ook krijgen we verzoeken van ouders die zelf in hun jeugd met ons te maken hadden en nu hulp voor hun kind(eren) vragen. In Nunspeet hebben we te maken met elf mensen die bij ons staan ingeschreven om de simpele reden dat ze geen vast woonadres hebben. De gemeente heeft ons drie plekken toegewezen in een hotel voor hulp in noodgevallen voor korte termijn. Daarmee hebben we tegelijk het bovenliggende probleem van huisvesting bij de kop. Ook schuldhulpverlening en drugs staan hoog op de lijst. De criminaliteit wordt steeds doortrapter en daar worden heus niet alleen ouderen de dupe van. Ook jongeren lopen in de val. Mensen hebben vaak geen idee wat straathoekwerk inhoudt. Het is de tijd waarin alles zich snel moet voltrekken. Wij nemen er juist de tijd voor. Samen tafelen heeft prioriteit. Aan de gedekte tafel scoor je beter dan aan de vergadertafel. Kunst en cultuur zijn ook bepaald niet ondergeschikt.”

Binnenkort naar nieuwe behuizing. “Klopt. Daar zijn we erg blij mee. In ons huidige pand aan de Jan van Vurenstraat spelen gezondheidsproblemen. We gaan in januari naar een geschikt pand aan de Elburgerweg, naast de brandweerkazerne. Daar beschikken we over een grotere ruimte voor sporten en een mooie keuken. Gedragsverandering is geen simpele zaak. Je wilt perspectief bieden, maar dat vergt ook werken aan de motivatie. Het vertrouwen is van essentieel belang en dat kan soms een kleine deuk oplopen als veiligheid prioriteit verdient. En nogmaals: als we het woord uitzichtloos in de mond nemen is er niets meer. Dat laten we ons niet gebeuren.”