Het levensrecept van de 102-jarige Gerritje van Asselt - Dijkgraaf: ‘Blijven ademen’

Mevrouw Gerritje van Asselt - Dijkgraaf woont sinds augustus vorig jaar in zorgcentrum Norschoten in Putten. Maar één ding staat voor haar als een paal boven water. “Ik ben en blijf een Elspeetse.”

Wijnand Kooijmans

Dat maakt dat burgemeester Céline Blom haar in Putten kwam feliciteren met het bereiken van de leeftijd van 102 jaar. Burgemeester Henk Lambooij maakte echter toch wel een goede indruk op haar door namens de gemeente Putten een bloemetje te sturen.

Speciaal naar de kapper
Voor de komst van de Nunspeetse burgemeester was de jarige speciaal ‘s morgens naar de kapper geweest.

Gerritje komt uit een groot gezin en was op één na de oudste. Dat maakte dat ze het best weleens druk had. Tijdens de oorlog ontmoette ze haar man tijdens een ommetje door Elspeet.

Verplichte arbeid in Duitsland
Ze moest echter nog wel even wachten op hem, hij moest eerst nog twee jaar verplicht arbeid verrichten in Duitsland. Voor ze met hem in Elspeet kwam te wonen woonde ze eerst nog vier jaar in Staverden.

Ontelbaar veel achterkleinkinderen
Zelf werden uit haar huwelijk vijf kinderen geboren: drie dochters en twee zonen. Inmiddels heeft ze ook twaalf kleinkinderen. Hoeveel achterkleinkinderen er zijn, durft niemand van de familie zich te wagen nu er ook een aantal op korte termijn op komst zijn.

Stad en land afgebeld
De overgang naar een zorgcentrum was wel een hele stap. Het liefst had de jarige verhuisd naar de Bunterhoek in Nunspeet. Maar daar was geen plek vrij. Er kwamen wel aanbiedingen om haar op te nemen, maar die kwamen uit Amsterdam, Rotterdam en Haarlem en die omgeving. De familie besloot zelf maar te gaan bellen. Ook in Norschoten in Elspeet was geen plek maar uiteindelijk vond men een geschikte plek in Putten.

Ik ben en blijf een Elspeetse

Sudoku-koningin
Inmiddels heeft ze haar verhuizing naar Putten geaccepteerd. Ze puzzelt nog steeds graag, vooral sudoku’s die voor anderen vaak te moeilijk zijn. Ook kan ze genieten van bloemen die ze nog verzorgt. Een echt uitstapje is een tochtje door de bossen en dan vooral in de herfst. De Speulder- en Sprielderbossen zijn gewild.

Zoals ze ook graag pannenkoeken eet. Wanneer één van haar zonen jarig is haalt die haar op en bakt pannenkoeken voor haar. Binnenkort wil men met de familie nog een keertje gezamenlijk pannenkoeken gaan eten.

Mijn geheim? Gewoon blijven ademen

Tot vorig jaar woonde ze nog zelfstandig. Een heftige ziekte maakte echter dat dit niet meer mogelijk was. Zelf noemt Gerritje het bijzonder om oud te mogen worden. Haar geheim hiervoor: “Blijven ademen.”