Ingezonden: selectieve morele maatlat

De recente opmerking van ChristenUnie-fractievoorzitter Geerco André dat een wethouder te allen tijde – dus ook op vakantie – een vertegenwoordiger is van Oldebroek is wat ongenuanceerd. Met deze brief wil ik de politiek en de maatschappij dan ook een spiegel voorhouden over de selectieve moraal waarmee naar mijn mening wordt geoordeeld.

Jeroen van der Schulp uit Nunspeet

De oppositie hanteert hierbij het argument dat het aanzien van de gemeente is geschaad door de ontstane media-ophef en de gevoeligheden rond de vluchtelingenopvang. Maar is die definitie van ‘schade’ niet uiterst subjectief en politiek gekleurd?
Natuurlijk is de Russische invasie in Oekraïne een flagrante schending van het internationaal recht, maar heeft dit conflict niet ook een veel langere en complexere voorgeschiedenis?
Analisten van de realistische school wijzen er al jaren op dat de oostwaartse uitbreiding van de EU en de NAVO na de Koude Oorlog historische gevoeligheden te gemakkelijk terzijde heeft geschoven.
Zouden onze lokale politici, die formeel helemaal niet over buitenlandbeleid gaan, zich niet eerst in die historie moeten verdiepen voordat er zulke stellige oordelen over iemands privéreis worden geveld?

Wat mij daarnaast aan het denken zet, is de vraag hoe selectief deze morele maatlat eigenlijk is. Want hoe zou er zijn gereageerd als de wethouder deze privéreis naar Israël had gemaakt en daar op een schietbaan had geposeerd?
Begrijp me niet verkeerd: ik ben zelf ook overtuigd pro-Israël en steun het land van harte. Juist daarom valt het mij op dat, gezien de traditioneel warme en solidaire banden die ook de ChristenUnie landelijk met Israël onderhoudt, de lokale fractie daar in dat scenario vermoedelijk heel anders naar had gekeken.
Dan was het argument van ‘schade aan het aanzien van de gemeente’ waarschijnlijk niet eens opgekomen. Hangt het oordeel over wat een bestuurder in zijn privétijd wel of niet kan doen dan niet vooral af van de politieke kleur van de beoordelaar?

Het is logisch dat, wanneer een politicus een andere visie heeft en daarnaar handelt, dat reacties en gevolgen oproept; de één vindt dat immers goed en de ander juist niet. Dat is de essentie van onze democratie.