Ooit gaat het een keer mis!

Het is woensdagmorgen rond acht uur, op tijd stap ik in de auto op weg naar mijn werk.

Ik neem de provinciale weg vanaf Nunspeet naar Elburg dwars door het platteland, files zijn voor de snelweg. Het is spitstijd, men mag hier 80 kilometer rijden en dat wil dan ook iedereen. Even later is het zover, ik rijd stapvoets totdat ik stil moet staan. 

Elke woensdagochtend precies in de drukste tijd, rijdt er de vuilniswagen en doen de mannen hun werk. Achter de wagen komt een file en met gevaar voor eigen en andermans leven probeert men de wagen in te halen. Op deze drukke tweebaansweg is dit een levensgevaarlijke stunt. Telkens probeert iemand het weer, men kan moeilijk om de vuilniswagen heen kijken, dus even naar links, kan het? Nee? Dan weer gauw terug. En elke keer denk ik, ooit gaat het een keer mis! Waarom niet een uur later het vuil ophalen? Of de route veranderen? Maar goed, ik rijd rustig met de meute mee dwars door Doornspijk. Af en toe lukt het iemand met een enge manoeuvre voorbij te komen. Een tijdje later rijd ik de bebouwde kom uit.

Ik slaak een zucht, kom op het gedeelte met aan weerskanten de weilanden en kijk ontspannen naar buiten. Waar ben ik? Vanuit de hectiek kom ik terecht in een sprookjeswereld en word ik betoverd. Door de grondmist zijn de weilanden veranderd in een magische wereld. Flarden nevel zweven over de landerijen, een donzen deken bedekt de aarde. Al het aardse gedoe, het eigen gelijk en de berekening zijn verdwenen, de wereld is omgetoverd in een zachte zuivere wereld. Een oranje gloed versterkt de betovering. 

Ontroerd rijd ik door en wil deze ervaring die me even optilde boven het alledaagse uit, zolang mogelijk vasthouden. Totdat ik zo dom ben om dit geluksmoment te delen met de eerste die ik op mijn werk tegenkom. Ik krijg direct een rationele reactie: “Ja dat hoort bij de tijd van het jaar, als de zomer net voorbij is en de lucht kouder wordt, krijg je dit natuurverschijnsel.”

Ontnuchterd loop ik door, ik hoor gewoon niet thuis in deze wereld.

Ina de Wilde