Stress

Stress is in het nieuws. Van 14 tot en met 18 november is het de week van de werkstress, en de gevolgen daarvan kunnen ons allemaal raken. Onlangs heeft Koningin Maxima een open brief aan jongeren geschreven over mentale problemen. Ze zegt: “jonge mensen ervaren een steeds hogere druk om te presteren. Faalangst, stress, depressieve klachten en zelfs suïcide; ze nemen helaas toe”. Ze roept iedereen op om open te zijn over mentale problemen en elkaar te steunen.

Stress wordt wel dé ziekte van onze tijd genoemd. We jagen elkaar op, alles moet sneller, beter en efficiënter. Vandaag besteld, morgen in huis. Dit terwijl onze hersenen daar niet op ingericht zijn. Het is niet voor niets dat steeds meer mensen afhaken in deze ratrace. 

Het aantal mensen met psychische klachten stijgt. De bekende Belgische psychiater Dirk de Wachter schreef: “Ik denk dat burn-out veelal te maken heeft met te weinig aandacht, niet met te veel werkuren”. De Veluwse mentaliteit wordt gekenmerkt door hard werken. Met hard werken is niets mis, maar van te hard werken of een gebrek aan aandacht en erkenning op je werk kun je diep ongelukkig worden. 

Daar komt bij dat in deze tijd veel mensen toenemende financiële stress ervaren. En uit onderzoek blijkt dat als de stress toeneemt het lastiger is om verstandige financiële keuzes te maken. Een recept voor ellende. We stellen ook op jonge leeftijd al hoge eisen aan kinderen en jongeren. Dr. Bert Wienen schreef dat kinderen en jongeren in onze huidige prestatiesamenleving knechten zijn van de economie, die onder zelfdwang moeten werken aan de beste versie van henzelf. Hij pleit ervoor om onderwijs en opvoeding weer los te weken van economische principes. Kort gezegd: niet wat je kan bepaalt je waarde, maar wie je bent.

Hoe kunnen we staande blijven in deze race? En hebben we nog tijd en aandacht voor mensen die het tempo niet kunnen bijbenen?

Terwijl ik deze column schrijf zie ik vanuit mijn raam de laatste herfstbladeren vallen. Voor veel mensen breekt een lastige tijd aan waarin het donkerder, kouder en soms ook eenzamer wordt. Hoe goed kan het zijn om eens wat vaker een versnelling terug te schakelen en om echte aandacht voor elkaar te hebben. 

Misschien word je dan pas echt de beste versie van jezelf.

Gerben Pluim (ChristenUnie)