Kinderen Elspeter mogen blijven wonen binnen bestemmingsplan Spoorzone

De kinderen van een inwoner van Elspeet mogen blijven wonen in een vrijstaand gebouw met een oppervlakte van ongeveer zestig vierkante meter dat staat binnen het bestemmingsplan Spoorzone van de gemeente Nunspeet. Dat is het gevolg van de uitspraak van de Afdeling Bestuursrecht van de Raad van State.

Wijnand Kooijmans

Het college van burgemeester en wethouders van Nunspeet legde de eigenaar een last onder dwangsom op vanwege het feit dat het pand als een bijgebouw werd gezien van de dichtbijgelegen woning en dat er om die reden niet in mag worden gewoond. De Elspeter tekende hier bezwaar tegen aan, omdat naar zijn mening bewoning wel is toegestaan. Zijn bezwaar werd ongegrond verklaard door het college van Nunspeet en later de rechtbank van Gelderland.

De Afdeling van de Raad van State oordeelt dat de omvang van een bouwperceel in de actuele stand bepalend is. Daarbij wordt in beginsel uitgegaan van kadastrale gegevens. Dat leidt tot het oordeel dat het pand van de Elspeter op een ander kadastraal perceel staat dan de woning. En dat daarmee de bewoning van het pand ook niet in strijd is met het bestemmingsplan

In september 1994 is het kadastrale pand namelijk afgesplitst van het kadastrale pand waarop de woning staat. De woning heeft bovendien een andere eigenaar dan het omstreden pand. Dat dit in het verleden mogelijk anders is geweest, vindt de Afdeling niet van belang. De actuele stand van zaken is doorslaggevend.

Het pand is daarmee geen onderdeel van het perceel waarop de woning staat. Het Nunspeetse college heeft dan ook ten onrechte geoordeeld dat het pand niet mag worden bewoond. Om die reden wordt de aangevochten uitspraak van de rechtbank Gelderland vernietigd.

De Afdeling heeft tevens besloten dat hun uitspraak in de plaats komt van het vernietigende besluit en dat daarmee de dwangsom niet meer bestaat. De gemeente moet tevens de proceskosten van de Elspeter, zijnde 3.628 euro vergoeden alsmede het griffierecht van 458 euro.