Geen streep door herontwikkeling De Grote Bunte; bezwaren omwonende ongegrond

De Afdeling Bestuursrecht van de Raad van State heeft de bezwaren tegen de omgevingsvergunning voor het realiseren van een woonzorgvoorziening in het te restaureren en uit te breiden landhuis op het landgoed De Grote Bunte ongegrond verklaard. Ook mag het koetshuis worden gerestaureerd om daarin een beheerderswoning en een aantal kantoren onder te brengen.

Wijnand Kooijmans

Het hoogste Nederlandse rechtscollege oordeelde tevens dat het bezwaar tegen de huisvesting van arbeidsmigranten op het landgoed ongegrond is. De Nunspeter had bezwaar aangetekend tegen het parapluplan dat de huisvesting van arbeidsmigranten en seizoenarbeiders mogelijk maakt. Hij voert aan van de arbeidsmigranten overlast te ondervinden. Volgens hem kan hiervoor ook geen toestemming worden verleend gezien de ligging van het landgoed binnen de bebouwde kom en ingeklemd tussen twee woonwijken.

Eigenaar Harry Frens is blij met de uitspraak. Aan het plan wordt sinds 2017 al gewerkt. Hij vindt het jammer dat de bezwaren schijnbaar alleen zijn gericht op het rekken van de aanvraag. Hij wil zo snel mogelijk aan de slag. Er loopt echter nog een procedure bij de Raad van State tegen de beoogde woningbouw op het landgoed. Dat is een noodzaak om het plan financieel haalbaar te maken. Alleen al aan bomenonderzoek is 700.000 euro besteed. “Mijn doel is alleen het landgoed mooier maken”, zo zegt Frens.

De indiener van het bezwaarschrift tegen de vergunning woont naast het landgoed. Hij vreest dat de woonzorgvoorziening zal zorgen voor overlast en dat het zijn privacy en uitzicht aantast. Ook vindt hij dat zijn belangen onvoldoende zijn meegewogen en dat geen vergunning had mogen worden verleend, omdat de besluiten over de huisvesting van arbeidsmigranten nog niet onherroepelijk waren.

De rechtbank had eerder al geoordeeld dat de gemeente Nunspeet bij het verlenen van de vergunning volgens de regels heeft gehandeld. Het feit dat een aanpassing in de plannen is gedaan door de eigenaar wordt niet als doorslaggevend gezien om de vergunning achteraf in te trekken. Het oordeel van de rechtbank dat de bezwaren ongegrond zijn, wordt dan ook overgenomen.

Volgens de indiener rond de huisvesting van arbeidsmigranten was het vreemd dat de gemeente de ene keer vijftig en de andere keer zeventig personen toestaat en er was ook verschil in termijnen waarbinnen dit is toegestaan. De raad heeft voor het laagste maximum van vijftig personen gekozen, omdat het gaat om een gebouw in de bebouwde kom.

De zeventig personen zijn gebaseerd op eerdere ervaringen met recreatieparken. Volgens de Afdeling heeft de bezwaarde niet onderbouwd waarom de argumenten van de raad onjuist of ontoereikend zijn.

Ook vindt men dat voldoende is verzekerd dat meer dan 50 procent van de arbeidsmigranten die op De Grote Bunte worden gehuisvest binnen de gemeente werkzaam zijn. Ook speelt mee dat De Grote Bunte eerder al een groepsaccommodatie is geweest.

Wanneer uitspraak wordt gedaan over de resterende bewaren is nog niet bekend. Procedures nemen een lange tijd in beslag.