Column Alice van der Steeg: Zekerheid en kwetsbaarheid

Wanneer het leven je toelacht, vergeet je soms hoe kwetsbaar je bent. Toch hebben wij allemaal in ons leven een dunne scheidslijn tussen zekerheid en kwetsbaarheid.

Waar je vandaag zeker bent over je gezondheid, kan dat morgen anders zijn. Waar je vandaag denkt de ballen net hoog te houden, kan morgen toch die burn-out toeslaan. En wat als die verslaving je de baas is geworden? Dan bestaat het risico dat ineens alles door je vingers glipt. Je werk, je gezondheid, je relatie, je huis en tenslotte je eigenwaarde.

De zorg voor dak- en thuislozen is een taak van de gemeente. In onze gemeente is het tot op heden zo geregeld dat Harderwijk hier verantwoordelijk is. Zij hebben de noodklok geluid en er moet een oplossing komen voor hen die ons het hardst nodig hebben. 

Die oplossing lijkt, voor de komende drie jaar, in beeld: hotel Veldenbos kan plek bieden aan twaalf mensen die dakloos zijn of dreigen te worden. Deze week staat het op de politieke agenda en ik merk dat het leeft, vooral in de buurt. En dat is begrijpelijk. Ik vind het daarom onverstandig om daar makkelijk overheen te stappen. Zorgen moeten serieus genomen worden. Online zie ik ook dat het veel teweeg brengt. Zo lees ik dat we veel meer moeten doen om onze jongeren aan goede huisvesting te helpen. En zijn onze boodschappen niet onbetaalbaar duur geworden? Natuurlijk ben ik het daarmee eens. Maar zullen we dat niet uitvechten over de rug van dak- en thuisloze mensen?

Twaalf kwetsbare mensen krijgen de kans op een plek waar men op adem kan komen en iets van hun kracht weer terug kunnen vinden. Dat zal niet voor iedereen eenvoudig zijn en gaat niet zonder slag of stoot. Het advies dat wordt gevraagd aan de politiek gaat wat mij betreft niet alleen over die twaalf bedden. 

Het gaat wel over de vraag: willen wij een gemeente zijn waar rauwheid en tegenslag opgevangen wordt? Waar we omzien naar elkaar ook als het leven je even niet toelacht?

Wat mij betreft wel.