Historie: Nunspeet had een noodziekenhuis

Nunspeet had van 1 november 1944 tot 4 augustus 1945 een Noodziekenhuis aan de Eperweg op de plek waar nu camping De Witte Wieven is. Arnhemse ziekenhuizen waren naar Nunspeet geëvacueerd. Doktoren en verpleegsters gingen in Nunspeet aan de slag. Dat betekende dat ook slachtoffers van beschietingen hier geopereerd en verpleegd konden worden.

Toen na de Slag om Arnhem de bevolking geëvacueerd moest worden, gingen ook de Arnhemse Ziekenhuizen naar elders. Dat betekende dat het Gemeente Ziekenhuis, het Sint Elizabeth Gasthuis en het Kinderziekenhuis uit Arnhem, het Algemeen Ziekenhuis uit Velp en het Academisch Ziekenhuis uit Groningen naar Nunspeet kwamen. 

Uit een terugblik in een veertien pagina’s tellende brochure blijkt dat in de periode van november 1944 tot augustus 1945 in dit ziekenhuis 511 patiënten verpleegd, 160 grote en kleine operaties gedaan en in het laboratorium bijna 3.000 onderzoekingen verricht werden. 

Het fotoboekje ‘Honderd jaar St. Elizabeths Gasthuis’ uit 1984 bevat tal van foto’s uit de Nunspeetse periode.

Het Noodziekenhuis was gevestigd in barakken die in 1940 gebouwd waren voor de Opbouwdienst en de kaderopleiding van de Arbeidsdienst. Eind 1944 stonden deze gebouwen grotendeels leeg. Volgens de brochure bestond de staf van het ziekenhuis uit geneesheer-directeur C. Schaap, de chirurg H.R. Bax en de internist K.C. van Beusekom. Zuster L. van Dijk was directrice, zuster E.J. van den Brink adjunct-directrice en mej. A.C. Kwast hoofd van de huishouding.

Houtzagen

Behalve de medische zorg moest er ook hout gezaagd worden om de kachels te laten branden. Dokter Bax was niet alleen chirurg, maar ook een bekwaam houtzager. De verpleegsters probeerden het wel gezellig te maken. Het Sinterklaasfeest, Kerst en Oud en Nieuw werden uitgebreid gevierd. Er werd een kerstboom uit het bos gehaald. Met de jaarwisseling werd er duchtig gefeest en schreef de (onbekende) auteur van de brochure: ‘En toen midden in de nacht de moffen hun lichtspoormunitie de lucht injoegen, om het heuglijke feit te vieren, dat er alweer een rampjaar achter de rug was, stonden wij allemaal buiten en drukten elkaar de hand.’ 

Het was een koude winter en als het gesneeuwd had, was ‘s ochtends de eerste taak om de Rode Kruistekens op het middenveld sneeuwvrij te maken ‘Opdat de Tommy’s ons niet voor een stel moffen zouden aanzien’.

Bevrijding

Was het Noodziekenhuis met negen patiënten begonnen, later waren de ziekenzalen overvol. De bevrijding werd uitbundig gevierd met een Oranjebal tot diep in de nacht. Op twee Canadese tanks had het gehele kamp een rondrit door de bossen gemaakt.

Na de bevrijding werd het ziekenhuis langzaam afgebouwd en keerden onderdelen terug naar Arnhem.

In het kamp werden nu kinderen van gearresteerde NSB’ers ondergebracht.