Zorgen over nieuwbouwplannen vv Nunspeet

De meeste fracties in de gemeenteraad van Nunspeet hebben nog hun zorgen over de nieuwbouwplannen van de voetbalvereniging Nunspeet die naast kleedkamers ook een nieuwe tribune en kantine wil bouwen op sportcomplex De Wiltsangh.

Wijnand Kooijmans

Tijdens de commissievergadering werd duidelijk dat partijen het eerst nog in hun fractie willen bespreken voor een definitief standpunt wordt ingenomen. Onder meer willen partijen helderheid over het nog lopende conflict rond de waarde van de huidige opstallen op de velden van de vereniging. De voetbalvereniging is van mening dat de gemeente hiervoor geld is verschuldigd, terwijl die vindt dat daarvan geen sprake is.

Partijen willen die claim van tafel. Jeroen Marcus: “Het kan niet zo zijn dat wanneer wij met de plannen instemmen we later nog een claim van een half miljoen euro moeten betalen.” Voorzitter Rob Buis van de voetbalvereniging geeft aan dat de claim in de ijskast staat en daarin ook blijft indien met de plannen wordt ingestemd.

Zijn grote zorg zit in het feit dat de gemeente niet het oorspronkelijke plan wil overnemen dat door de voetbalvereniging is ingediend. Dat zou maken dat met de finish in zicht het plan toch op losse schroeven komt te staan, omdat de maatschappelijke financiering die de vereniging wil aangaan om de plannen te realiseren in gevaar komt. Op dit punt heeft men de garantie van de gemeente voor het volledige bedrag nodig.

Hij vindt dat de risico’s voor de gemeente beperkt zijn. “Ik zie het niet gebeuren dat een club met meer dan elfhonderd leden failliet gaat.” Hij wijst erop dat de vereniging na financieel zware jaren de financiën op orde heeft en een flinke groei doormaakt. De grens van twaalfhonderd leden wordt inmiddels benaderd en de verwachting is dat de vereniging daarna nog doorgroeit.

Bij partijen bestaat ook de indruk dat de vereniging zelf weinig wil bijdragen aan de plannen. Door de gemeente wordt geëist dat de vereniging zelf 300.000 euro op moet brengen door bijvoorbeeld obligaties of acties. Men vindt dat de zelfwerkzaamheid van de vereniging groter mag zijn.

Discussiepunt is nog het aantal kleedkamers. De gemeente vindt dat kan worden volstaan met twaalf kleedkamers, de vereniging zelf pleit voor veertien kleedkamers, mede als gevolg van de toename van het aantal teams met vrouwen.

Een rol speelt ook nog of het plan ineens moet worden uitgevoerd. De voetbalvereniging houdt daaraan vast, omdat anders de kosten hoger worden. De gemeente wil bijdragen aan kleedkamers, ook voor scheidsrechters, en een opslagruimte. De kantine en tribune komen voor rekening van de vereniging zelf. Gefaseerd uitvoeren betekent dat het college eerst met de kadernota sport komt waarin het maatschappelijk financieren van projecten in wordt meegenomen. Op dat punt heeft de gemeente nu nog geen beleid.

Meerdere partijen neigen wel naar medewerking, maar houden hun kruit droog tot de raadsvergadering. De gesprekken tussen gemeente en voetbalvereniging worden ook voortgezet.