Overbieders uit westen frustreren lokale kopers

De woningmarkt in Nunspeet is oververhit. In twee jaar tijd is de prijs van een tussenwoning met nagenoeg een ton gestegen. Meer algemeen is een prijsstijging van tegen de 30 procent in relatief korte tijd geen uitzondering. Martin Kok van Kok & Heijkamp Makelaars heeft het in 25 jaar nog nooit zo zout gegeten.

NUNSPEET - En hij is niet de enige. Gerenommeerde banken schreven zes jaar geleden dikke rapporten die kraaiden dat de top was bereikt. De praktijk is die van een zorgwekkende situatie. “Tegen de 70 procent van de nog beschikbare woningen in Nunspeet gaat naar mensen uit Almere, ‘t Gooi en de Randstad. Zij krijgen voor hun eigen woning al gauw een ton meer dan dat ze er hier voor moeten betalen. Ze gaan dus fors overbieden. Het rukt steeds verder op. Ik zit in een groep met makelaars waarvan één collega uit Oost Groningen. Als we bepaalde ontwikkelingen bespreken dan zegt hij er geen last van te hebben. Bij een volgend gesprek, een half jaar later, is het bij hem ook geland. Je maakt mee dat mensen 50.000 euro willen overbieden als je alle andere geïnteresseerden afwimpelt. Dat gaat uiteraard niet gebeuren. Mensen uit je eigen omgeving vragen of ze een kans maken als ze 5.000 of 10.000 euro over de vraagprijs heen gaan. Ook hier is zwijgen het parool. Maar van binnen doet het wel iets met je als je hun situatie kent. Gegadigden voor een hoekwoning met garage laten dat voornemen schieten, richten zich op een tussenwoning, want dat eerdere doel is niet haalbaar. ”

Kok zoomt met een voorbeeld op de gekte in. “Iemand die een huis voor vier ton koopt tegen 1,2 procent rente is beter af dan iemand die een huis van twee ton kocht tegen 3,5 procent maandlasten. De huizenmarkt is totaal uit de voeg geschoten. Je koopt een huis van pak ‘m beet drie ton met 300 euro maandlasten. Een huurder van een woning in dezelfde prijsklasse legt maandelijks 750 tot 850 euro op tafel.”

Het is voor de makelaardij over het algemeen een matige periode. “Er staan in Nunspeet zo’n tien woningen te koop waar je met zes makelaars jacht op maakt. Eén van onze mensen is twee dagen van half negen tot vijf bezig met zestien bezichtigingsgesprekken. In een normale tijd zijn dat twaalf gesprekken, maar dan gaat het wel om zeven à acht verschillende huizen. Mede door het concurrentiebeding is er een lagere opbrengst en meer inzet.”

Kok maakt er geen drama van. Zijn kantoor steekt met elf medewerkers regionaal ver boven de middelmaat uit. Gespecialiseerde krachten, een eigen fotograaf en een eigen communicatie medewerkster. De steden leeg en het platteland overspoeld… “Met enig gevoel voor overdrijving gaat het die kant op. Mensen uit de stad kiezen voor de natuur. Dat staat zeker niet los van corona. Het thuiswerken is een mede bepalende factor. Eén van de oplossingsrichtingen zou je kunnen zoeken in hogere rente, maar dan heb je het over de wereldeconomie. Senioren blijven langer thuis wonen. Dat remt de doorstroming.” 

De overheid is in het beleid omgeslagen als een blaadje in een herfststorm. Het was krimpen troef met spaarzame uitbreiding, nu is het buitengebied niet meer heilig met zelfs hoogbouw. Kok: “En dan rijst de vraag of het dat allemaal waard is, het opofferen van het schaarse groen.”

De Nunspeetse makelaar heeft zich aangesloten bij Cirkl, het nieuwe platform voor makelaars. “Er zijn in ons land om en nabij 200.000 woningzoekenden met een eigen huis. Die zijn voorzichtig met het verkopen, want de kans dat je binnen een jaar een andere woning hebt is verdampt. Zij kunnen zich aanmelden met hun zoekprofiel, gegevens over aantal slaapkamers, prijsklasse enzovoort. De verplichting daarbij is dat ze hun eigen woning ook aanbieden binnen dat gesloten circuit. De gegevens komen niet verder dan de bak van Cirkl. Wanneer iemand aan geschikt aanbod vindt, krijgt hij de verwijzing naar de behandelende makelaar. Het zal duidelijk zijn dat daarmee de doorstroming wordt beoogd. De resultaten ervan zijn veelbelovend. Het vinden van oplossingen vereist meer creativiteit om een stroperige markt op gang te brengen.”

Kok is blij dat in Nunspeet nog alleszins redelijk aan uitbreidingsplannen wordt gewerkt. Hij weet dat dit in buurgemeenten een stuk lastiger is. Maar ook Nunspeet komt niet onder de slagboom van stikstof heen. 

(Tekst: Dick van der Veen)