Column Arnold Bergmans: Warmte in december

Afgelopen zaterdag besloot ik eens echt iets sportiefs te doen: niet zelf sporten natuurlijk, maar kijken. Ik wandelde naar voetbalvereniging Nunspeet, een luxe, want dat is bij mij om de hoek om de Dames 1 van de zusjes Esmee en Melissa aan te moedigen. Ze speelden tegen Hierden, en hoewel ik bij de rust nog even moest slikken bij een 0-2 achterstand, hielden de dames de moed erin. Sterker nog: toen ik mijn handen stond warm te wrijven aan een bekertje lauwe koffie, vlogen de doelpunten opeens wel de goede kant op. Uiteindelijk won ze met 3-2. Een comeback om blij van te worden, al voelde het bijna alsof ik het beste moest missen.

Want ja, ik ben eerder weggegaan. De paarden wachtten op me, en met deze korte dagen is het ineens altijd te vroeg donker. Het is een soort race tegen de schemering geworden: wie is er sneller, de zon of ik die achter de bomen zakt? De zon wint meestal.

En dan dat weer… Vandaag droog, dertien graden, nauwelijks wind. Dertien graden! In december! Ik liep zonder jas naar buiten en dacht even dat ik per ongeluk in april wakker was geworden. Zolang ik hier kom heb ik dit nog nooit meegemaakt. De mussen vallen niet van het dak, maar ze zitten wel verbaasd op de dakgoot te kijken alsof ze zich afvragen wie de thermostaat heeft opgedraaid.

Je voelt dat er van alles verandert. Niet alleen het weer, maar ook in onszelf. We praten er vaker over. Kijken vaker naar de lucht. Worden steeds beter in kledingadvies aan onszelf: “Neem toch maar een vest mee… of niet… of wel… ach, doe maar allebei.”

Toch zit er in die rare decemberwarmte iets vrolijks. Terwijl ik terugliep van de voetbal, voelde het alsof het dorp even een glimlach droeg. De straat was zacht, de lucht licht, en de bomen leken minder streng dan anders. En hoewel ik het laatste doelpunt miste, had ik het idee dat ik precies op het juiste moment weg was: midden in een onverwacht warme winterdag, op weg naar paarden die waarschijnlijk ook dachten: “Nou, dit is wel heel bijzonder.”

En gelijk hebben ze. Maar zolang het goed voelt, loop ik lekker zonder jas naar de voetbal. Misschien wint Nunspeet weer. Misschien wordt het nog warmer. En misschien heel misschien blijft het allemaal net zo vrolijk als afgelopen zaterdag.