Hans Tijmes in gesprek met Bart Buurkes: ‘Na acht weken begon ik met mijn ogen te knipperen’

Bart Buurkes (64), vrijwilliger in het Noord-Veluws kunstmuseum, vertelt als vierde deelnemer over zijn werk en hoe hij geïnspireerd werd om zelf te gaan schilderen.

Hans Tijmes

“Mijn familie zat in de vishandel. Toen ik 16 was, stond ik ook op de markt. In het weekend was ik vrij, dan ging ik vaak naar het Oud-Veluws Eethuis in Elspeet om stoom af te blazen. Soms stond ik achter de bar. De uitbater vroeg me of ik bij hem wilde werken, dan kon ik boven de bar slapen en zaterdag en zondag helpen pannenkoeken bakken. ‘s Maandags ging ik weer in de vis op de markt. De kans op een eigen cafetaria met vis, horeca en disco kwam later op mijn pad, toen ik Beekzicht in Elburg kon overnemen.

Na een roerig boeiend leven als ondernemer in de vis en horeca, ontwikkelde zich door het gebruik van de geneugten in deze branche een ernstige vorm van diabetes, waardoor mijn onderbeen geamputeerd moest worden. Uiteindelijk leidde dat ook tot bijna-uitval van vitale functies. Net voordat ik het bewustzijn verloor, kon ik nog 112 bellen. Gelukkig forceerde de hulpdienst de voordeur en bracht mij naar het ziekenhuis. Na acht weken in coma op de IC - ze hadden me al bijna  opgegeven - begonnen mijn oogleden te knipperen en na vier maanden revalideren kon ik weer naar huis in Vierhouten. Het werd me duidelijk dat ik een ander leven moest gaan leiden.’ 

Toen las ik een bericht dat in Nunspeet het Noord-Veluws Kunstmuseum werd geopend. Ik dacht, daar hebben ze vast wel iemand nodig voor de horeca. Na een gesprek met de toenmalige directeur Erik Stotijn werd ik aangenomen als vrijwilliger en horecamedewerker en kwam ik in contact met de schilderkunst. Het werk geeft me rust: ik zet alles klaar: koffie en gebak. Vervolgens ben ik dat ook gaan doen voor de Kunstacademie, die naast het museum zit. Door al die prachtige schilderijen werd ik gestimuleerd om zelf te gaan schilderen en besloot ik een opleiding te volgen aan de academie. Vorig jaar heb ik mijn certificaat gehaald. 

Mijn schilderstijl is een beetje verwant aan het ‘Fauvisme’, voortgekomen uit het Franse expressionisme met felle, nauwelijks gemengde kleuren in stevige penseelstreken waarmee mensen worden geschilderd zoals ik het zelf wil. Ik word vooral geïnspireerd door Picasso en Modigliani, maar ook Marius van Dokkum die peren als mensen schildert. Tegen de achtergrond van een straatje in Elburg, vanwege de prachtige kleuren die Cor Vrendenberg gebruikte, heb ik mijn zelfportret geschilderd.”