Arnold Bergmans: De Veluwe is voor nu even uitgelogd

De toeristen zijn vertrokken, de bladeren vallen. Wat overblijft is de echte Veluwe: rustig, stoer en een tikkie slaperig precies zoals ze het wil.

De zomerdrukte is voorbij. De fietspaden zijn weer hoorbaar, de heide ruikt weer naar regen in plaats van zonnebrandcrème, en op de parkeerplaats bij Radio Nunspeet ligt eindelijk meer blad dan blik. De Veluwe heeft het hoogseizoen overleefd en dat mag ook weleens gezegd worden.

De toeristen zijn terug naar hun steden, hun vergaderingen en hun airco’s. Ze kwamen van dichtbij en ver weg, van Barneveld tot Barcelona. Met wandelschoenen die nog glommen van de winkel, keken ze vol verwondering naar onze herten, zwijnen en soms zelfs een eekhoorn (die allang doorhad dat hij op de foto moest). Ze genoten, absoluut. Maar eerlijk is eerlijk: wij, Veluwenaren, zijn ook een beetje opgelucht.

Want het is best intens, al dat bewonderd worden. Elk bankje een rustpunt, elk zandpad een selfieplek, elke pannenkoek een trofee. De Veluwe werd deze zomer bijna een attractiepark zonder achtbanen. En nu, nu mag het bos even ademhalen.

De campings sluiten, de B&B’s zetten de stoelen binnen en bij het Veluwemeer waait de wind weer voor zichzelf. De herten trekken zich terug, de horeca draait op halve kracht, en de locals praten weer gewoon met elkaar in plaats van steeds “Goedemiddag, geniet u ervan?” te moeten zeggen.

Toch is dit de mooiste tijd van het jaar. De mist hangt tussen de dennen, het mos is zacht als een tapijt, en de stilte is niet leeg maar vol. De Veluwe in ruststand laat zien wie ze echt is: een plek met karakter, niet alleen voor bezoekers, maar vooral voor wie hier woont.

En ergens in die rust hoor je haar zachtjes zuchten, onze Veluwe. Niet van vermoeidheid, maar van tevredenheid. Alsof ze zegt: “Bedankt voor het applaus, mensen. Maar nu even stilte graag.”

Nog even, dan komen de kerstmarkten, de winterwandelingen en de oliebollen met uitzicht op bevroren vennen. Dan trekt ze haar mooiste witte jas aan. Maar tot die tijd?
Laat haar maar even uitloggen.
Ze heeft het verdiend.